Zoals elk jaar leef ik enorm toe naar de Ronde van België en ben ik er op gebrand een goeie prestatie neer te zetten. Als de ronde dan ook nog eens door je geboortestreek passeert dan is dat natuurlijk leuk meegenomen als je jezelf daar in de kijker kan rijden.
De 1e rit van Eeklo naar Eeklo was er eentje in hondeweer maar ik ben mijn belofte nagekomen en heb mij kunnen tonen. Bijna een ganse koers voorop gereden en een mooie 5e plaats. Over de koers zelf was ik tevreden over de uitslag misschien een beetje minder. Er zat misschien meer in alhoewel ik moet toegeven dat het beste er op het einde af was en dat er tegen een sterke Gilbert weinig te beginnen viel.
De 2e rit naar Knokke was ook een etappe voor sprinters en behaalden we met Stefan een mooie uitslag net zoals de 3e rit naar Mechelen waar ikzelf ook nog een mooie sprint kon neerzetten.
Na deze ritten stond ik 4e in het algemeen klassement en dat was wel een voldoening. Jammergenoeg volgde er zaterdag een tijdrit en zoals iedereen wel weet is dat niet mijn specialiteit. En als Vaitkus dan nog eens net na je moet starten dan weet je het wel. Maar kom, ik vond dat ik het toch naar behoren heb gedaan maar de 4e plaats was ik natuurlijk wel kwijt.
De laatste rit op het lastige parcours van Herstal had ik stiekem ook aangekruist als een etappe waarin ik mij wou tonen. Dat lukte vrij aardig, ik voelde mij goed en de benen waren dat ook, tot ik op een cruciaal moment een lekke band kreeg en de rest van de koers moest achtervolgen. Jammer want ik was zeker bij Andy gebleven en zo konden we samen een mooie uitslag rijden.
Zo een dingen gebeuren natuurlijk , dat is koers en moet je er bij nemen. Gelukkig ben ik gespaard gebleven van de vele valpartijen die zich hebben voorgedaan en waar Bert De Waele toch een van de belangrijkste slachtoffers was. Ik wens hem alvast een spoedig herstel en veel courage. Maar Bert kennende zal dat wel lukken. En ik, ja ik kijk tevreden terug op de ronde. Zowel voor mezelf als voor de ploeg die laten zien heeft wat we ons in mars hebben en zeker thuishoren in het peleton.
groetjes
James